Barst

een poging tot buigen

"Alleen geweld betekent veiligheid, men sluit geen vergelijk met slangenbroed."

Barst, een poging tot buigen toont de confrontatie tussen twee koninginnen, Maria Stuart van Schotland en Elizabeth I van Engeland. Beiden uit op macht staan zij recht tegenover elkaar. Barst verbeeldt de strijd die tussen deze twee sterke vrouwen speelt. Jaloezie, haat, macht en machteloosheid wisselen elkaar af: uiteindelijk moet er een kop rollen.

Geïnspireerd door het toneelstuk Maria Stuart van Friedrich Schiller spelen Joëlke Sanderse en Daniëlle van de Ven deze fysieke theatervoorstelling. Wat begint als een confrontatie tussen twee koninginnen eindigt als een ontmoeting tussen twee vrouwen. Wat ligt er verborgen achter de schijn? Wie gaat er schuil achter de rol van koningin? Welke pijn openbaart zich? Welk gemis?

Sanderse en van de Ven speelden eerder de voorstelling Wraakoefening,waarmee ze de BNG-nieuwe Theatermakersprijs 2008 wonnen.

Begeleider/eindregie: Paul van der Laan | Toneelbeeld: Marlies Schot | Dramaturgie: Marijn de Langen | Kostuums: Marjan Vos | Producenten: Grand Theater Groningen, Laswerkplaats Amersfoort en De Lieve Vrouw Amersfoort | Fotografie: Paulina Matusiak | Ontwerp flyer: T2 Ontwerp
Joëlke Sanderse Daniëlle van de Ven

 

 

Barst Blog

Op verzoek van het Theaterinstituut schreef van de Ven een paar blog items over Barst

15/11/2009

Beste lezer,

Opnieuw in de trein. Ditmaal niet om zelf te gaan spelen, maar om te kijken naar de voorstelling De Kleine Eva uit de Kromme Bijlstraat van theatergroep Bonheur in Rotterdam. Begin dit seizoen deed ik mee aan een klein project van deze groep en ik kom er graag.

Morgen is het maandag, dan spelen we wel weer. In Utrecht. Ik denk na over onze voorstelling. Zullen we nog wat aan het eind doen? Hoe zal ik die overgang maken? Een eigen project is nooit ‘af’. Voor een gedeelte is dat altijd zo; een voorstelling is een momentopname en moet avond aan avond opnieuw ontstaan. Maar omdat het nu gaat om een voorstelling waar ik medemaker van ben en waar ik ook nog es zelf in speel, blijft de twijfel over het gemaakte voortdurend aan me knagen. Er is geen regisseur die zegt hoe we het gaan doen. Wij namen de besluiten. En die werden niet over één nacht ijs genomen. Ik wilde niet ‘het recept’ herhalen van de vorige keer, maar wel de goeie elementen behouden en verdiepen. Dikwijls zat ik vast. Ik beweerde het één en de volgende dag was ik overtuigd van het tegenovergestelde. ‘Is dat zo?’ vroeg ik me vaak af, en ‘wat bedoel ik precies?’ Of ik wilde het ene en collega maker/speler Joëlke het andere. Uit de scheuren in onze overtuigingen werd uiteindelijkBarst geboren.

En nu die er eenmaal is en ondanks enthousiaste reacties, houdt het dus nog steeds niet op met die twijfel. Niet voor niets noemt mijn moeder mij een perfectionist, terwijl ze meewarig naar me kijkt. Alleen wanneer ik speel is het stil in mijn hoofd. Dan legt mijn twijfel zich voor even kalm te rusten. Ben ik geconcentreerd op Joëlke, op wat er in en om mij heen gebeurt. Ik geloof dat ik daarom zo van spelen hou. ‘Is dat zo?’ Ja, dat is zo, daarom hou ik zo van spelen.

Daniëlle

 

 

11/11/2009

Beste lezer,

Op Amsterdam centraal stap ik in de trein van 14:51 uur richting Almere. Onderweg stopt deze trein op de volgende stations: Amsterdam Muiderpoort, Diemen, Weesp, Almere muziekwijk, Almere centrum. In De pers, of De spits lees ik over de Mexicaanse griep. Ik stap uit in Almere centrum. Een keer eerder ben ik in Almere geweest, tijdens de Blind Date Tour van Wraakoefening in februari 2008. Ik weet dus de weg naar de schouwburg. Dwars door het centrum. Tijdens mijn wandeling kan ik het niet laten even bij H&M binnen te wippen, een soort routine is dat en mogelijk ook een vluchtpoging, omdat ik altijd toch weer nerveus ben voor een voorstelling en dat hoop/denk te bezweren door iets ‘heel normaals te doen’.

In de schouwburg loop ik direct naar de kleedkamer; Joëlke is er al. Vandaag zijn we wat eerder, want Joris de fotograaf is er. We willen nog wat extra foto’s van het eind. We gaan er in vogelvlucht doorheen. Dat neemt toch meer tijd in beslag dan gehoopt en er komt bij dat we daarna uitgebreid douchen moeten, want het eind van de voorstelling halen we niet zonder onszelf te besmeuren. Opschieten, want we moeten nog eten. Nikita, onze productie-stagaire en inwoonster van Almere neemt ons mee naar een Indonesisch eethuisje. Voor een voorstelling eten is niet echt aan mij besteed, maar ja, er moet wat in, en ik laat Joëlke wat voor mij bestellen, want zij weet veel van de Indonesische keuken. Heel lekker inderdaad, vooral de zalm (hoe heette die ook alweer?), maar het eten krijgt niet de aandacht die het verdient, want ik wil terug naar het theater om me voor de tweede keer vandaag op te maken en voor te bereiden op de voorstelling. We rekenen af en vragen om aparte bonnetjes. Dat is een hoop gedoe, maar een verplichting om je séjours terug te kunnen innen. Buiten in Almere is het koud en donker. Ik denk aan de mensen die nu nog aan het eten zijn en zich straks gaan klaarmaken voor hun theatergang. Voor die mensen doen we het graag.

Opnieuw opgemaakt en gekapt ren ik rondjes rondom het décor. Dat is mijn vaste warming up. Tim, onze technicus voorziet mij van muziekjes om in de stemming te komen. Dan check ik nog een keer of al mijn spullen klaar liggen: flesje water, kroontje, witte zakdoek. Ja, alles is er. Joëlke rookt een sigaret op het toneel. Een technicus vraagt of we klaar zijn. “Laat maar komen”, zeggen we. Barst begint.

Daniëlle

 

 

datum

Beste lezer,

Beknopte lijst van wat u allemaal niet te zien krijgt wanneer u naar Barst, een poging tot buigen komt kijken.

Huppellen rondom Joëlke
bruggetje loop Daan
Joëlke onder jurk van Daan
Daan onder jurk Joëlke
Vaandel zwaaien (wel lang op geoefend)
Ik wil gewoon een dutje doen
Stop, before you come and break my heart
Wil je dat alsjeblieft nog een keer doen?
Daan/Elisabeth beschrijft landschap
Liggend gesprekje voeren
Piepstem
Wanneer heb jij voor het laatst gehuild?
Mediationteksten (‘niet assumen’)
Oh, wat is dit mooi!
Pauwendans
Braakbalmonoloog
Lippenstift bij Joelke op doen
Natmaken haar
Harde kus
Joëlke streelt binnenkant Daans dijen
Beet in voet
Joëlke stuipen
hoer
spreekbeurt Elisabeth en Maria
kontenscène
vrijheidslied
playback ‘Oh England’ van Kate Bush
arm kussen
Fuck the pain away
Ik wil een leeuw zijn, niet een knaagdier
Citroendans
Anarchistische eruptie
Ik hoop

Voor wat overbleef heten wij u van harte welkom bij één van onze voorstellingen in een theater bij u in de buurt.

Groet, Daniëlle

 

 

Speellijst 2009

In 2010 volgt een voorjaarstournee.

arrow up | pijl naar boven